---------------------------------------------------------------------

سلام به شما دوستان...

خیلی وقت بود که دیگه فعالیت وبلاگی نداشتم. راستش خسته شده  بودم

از تکرارها و از گفتار هایی  که هر روز و هرهفته می شنیدیم و میدیدم.

شاید بگید کتابی حرف میزنم ، راستش از این نوع عامیانه صحبت کردن

هم خسته شده بودم.از این شکل حرف  زدن کـه انگـار تمام فکر و ذهنم

مشغـول آهنگها و تصاویری هست که از شخص محبوب هممون داریوش

اقبالی دارم و توی وبلاگ می ذارم.

راستش من هم یک روزی فقط برای اضافه کردن مطالب در مورد استاد

به سایتها و وبلاگها سر میزدم و بیشتر موقع ها هم مطالب شخصیشون

(مثل همین مطالب) رو اصلا نگاه نمی کردم . روزی  هم که  وبلاگ  رو

بوجود اوردم  به  فکر رو کم کنی و این حرفها نبودم و فقط  می خواستم

مطالبی که بدست اورده  بودم  رو  به صورت  کامل ، دقیق و  منظم   به

اشتراک بذارم و واقعا نظرات هم زیاد برام هدف نبود و همون  بازدیدها

و آمار وبلاگ شادم میکرد. چون روزها خودم دنبال این  مطالب همه جا

رو زیر و رو کرده بودم  و  نمی خواستم هوادارهای دیگه هم  اینقدر  از

وقتشون رو صرف کنند. و وقتی که با  هوادارهای زود گذر  که  آهنگی

مثل چشم من و یاد تو  براشون  یک هفته ای  تکراری می شد آشنا شدم

یک جورایی از کارم پشیمون شدم. من نمیخوام بگم که کار خاصی کردم

و حتی اگه تا آخر عمرم هم کارم رو  ادامه  بدم  نمی تونم  گوشه ای  از

حسهای خوبی که  داریوش اقبالی با آهنگهای  شاهکارش  به  من انتقال

داد رو جبران کنم . ولی فرقی  که بین کار ما وبلاگیها با  فعالیت هنرمندی

بزرگ  مثل داریوش هست ، اینه  که  یک  هنرمند  بعد از  بوجود  اوردن

یک محصول  هنری  به  غیر از منافع  مادی  که به نظر من اصلا اهمیت

نداره یک حس خوبی  هم  به خودش منتقل  میشه  که  با  هیچ چیز دیگه

قابل  مقایسه نیست . ما وبلاگیها  به  خاطر مادیات  که کار نمی کنیم  پس

 تنها چیزی که می مونه ارضای روحی  ماست که حتی با بالا  رفتن  آمار

بازدید وبلاگ این  حس  خشنودی  به  ما  دست  میده  که وقتی با بد و بی

راهها و  جنجالهای بعضیها رو به رو میشیم این  حس  یاس  و  نا امیدی

 بمون دست میده و از کارمون پشیمون میشیم.

در ضمن  برای   شهرت  هم  کاری  نکردیم و نمی کنیم و به جز یک اسم

خشک و خالی اثری از خودمون به جا نمیذاریم.

حد اقل با خودمون بسازیم...

اینجا  جا  داره از  مصطفی  عزیز  که  خیلی تنهاش گذاشتم تشکر کنم که

وبلاگ رو  به  نقطه  عطف خودش  رسوند  .  و  مطمئن  باشید  به همین

زودیها با هم فعالیت بهتری رو شروع خواهیم کرد.

خب همونطور که باید در جریان باشید چند هفته ی پیش  آقای شهیار

قنبری در مورد اتفاقهای سالها پیش که بر سر آهنگ بوی خوب گندم

برای ایشون و داریوش اقبالی پیش اومده بود توضیحات  کاملی دادند

و باز  هم  تاکید  کردند  که داریوش  رو اصلا به خاطر اعتیاد دستگیر

نکرده بودند و عکسهایی  هم  که گرفته شده بود اصلا واقعیت نداشت

و اینطور می خواستند شخصیت  داریوش  رو  کوچک  جلوه بدهند که

موفق هم نشدند . اما چه  فایده  که  داریوش  مجبور شد  از ایران بار

خودش رو ببنده و حد اقل جون خودش رو نجات بده .  چون که  بعد از

انقلاب همونطور که فریدون فروغی توی خاطراتش اشاره  کرده بود ،

خواننده ها و  هنرمند های  زیادی  بی گناه  کشته شدند  و  فردی  مثل

 فریدون فروغی  دیگه  نتونست به کار حرفه ای خودش ادامه بده.

امیدواریم که داریوش به زودی در جمع ما حضور پیدا کنه...

من این هفته میخواستم در مورد یک سری هنرمند نما صحبت کنم

که حاضر می شند برای اینکه خودشون رو هنرمند جلوه بدهند  و

محبوبیت دروغین کسب کنند حاضر میشند به هر انسان و هر غشر

و هر هنرمند دیگه ای توهین کنند . تا  حالا  چند باری دیده شده که

از شعر هایی که اثر هنرمندهای بزرگ این مرز و بوم هست برای

تمسخر و خندوندن ،  و یا با ارزش کردن محصولات  یک  فرد  به

کار گرفته شده که اخیرا  نمونه هایی  از اون  رو  توی  تلویزیون

دروغگوی جمهوری اسلامی مشاهده می کنیم . مثل آهنگ  تیتراژ

اول  سریال مامور بدرقه که با صدای شادروان  ویگن ،  برای ما

جا افتاده ست  و  برای همچین کار بی ارزشی استفاده میشه.

تا  وقتی که جناب آقای ویگن در عرصه حیات به سر می بردند نه

اسمی  از  ایشون  می بردند نه از آهنگ بارون بارونه ایشون یاد

 می شد و حالا...

از  این  هم که بگذریم می بینیم  که  سریال  بزنگاه  با  کارگردانی

رضا  عطاران  و  نویسندگی  آدمی  به اسم  سروش صحت  به چه

شکل به آثار داریوش و  حتی به خود داریوش بی احترامی می کنه.

شاید  بعضیها مثل نماینده های بی کار مجلس که از بی علمی و بی

خردیشون به خوندن این آهنگها در اینجور سریالها اعتراض میکنند

، فکر می کنند که داره بر ضدشون کار میشه و حتی بعضی از مردم

هم از شنیدن این آهنگها در فیلمها خوشحال میشند  و به  شکمشون

صابون می زنند . ولی کمی هوشمندانه که نگاه کنیم می بینیم که اولا:

کسی که بر علیهه این رژیم فعالیت کنه اصلا به صدا و سیما راه پیدا

نمیکنه ، دوماً : این فیلمها از صدتا فیلتر عبور کرده و حالا داره پخش

می شه، سوم هم اینکه وقتی یک آدم که نقش معتاد رو داره و آهنگ

داریوش رو می خونه یعنی اینکه، بله،این اعتیاد زیر سر داریوشه نه

مامورهای پاسدار که باعث و بانی توضیع مواد مخدر توی کشورند.

هیچ  فکر کردید  که اگه این فیلم می خواست از داریوش تمجید کنه

می تونست  فعالیتهای  فوق العاده داریوش رو در زمینه  مبارزه  با  

اعتیاد به صورت مستقیم یا غیر مستقیم منعکس کنه و یا اصلا  نه،

می تونست یک آدم سالم ، با خوندن یک  قطعه  معنی دار  توی فیلم

اعتراضی طنز آمیز و ملی داشته باشه.

خلاصه حساب کارهای اینجور آدمها با خدا ، ولی کمی بد نیست که

هوشیار باشیم و گول این دعواهای زرگری رو نخوریم و امید هم

نداشته باشیم با این روند آزادی بیان توی تلویزیون و جامعه ما بوجود

بیاد. به امید روزی که آدمهای چاپلوسی توی این کشور موش ندوونند...

            چه خوبه آدمها به هر جایی که می رسند به خاطر

               منافع خودشون عقایدشون رو زیر پا نذارند. 

این آهنگ همون آهنگ اجازه و با همون اشعار هست که داریوش

عزیز تونسته اون رو به شکلی که ریتم اصلی آهنگ حفظ بشه باز

خوانی مجدد کنه ولی با یک گام حرکتی تند تر و زیبا.

                                           دریافت

  از من اثری ز سعی ساقی مانده ست

            وز زمزمه عطر اقاقی مانده ست

                     از باده دوشین قدحی بیش نماند

                              از عمر ندانم که چه باقی مانده ست

                                           دریافت

صنما با غم عشق تو چه تدبير کنم

                    تا به کی در غم تو ناله شبگير کنم

دل ديوانه از آن شد که نصيحت شنود

                  مگرش هم ز سر زلف تو زنجير کنم

آن چه در مدت هجر تو کشيدم هيهات

                در يکی نامه محال است که تحرير کنم

با سر زلف تو مجموع پريشانی خود

                  کو مجالی که سراسر همه تقرير کنم

آن زمان کرزوی ديدن جانم باشد

                در نظر نقش رخ خوب تو تصوير کنم

گر بدانم که وصال تو بدين دست دهد

                دين و دل را همه دربازم و توفير کنم

دور شو از برم ای واعظ و بيهوده مگوی

                من نه آنم که دگر گوش به تزوير کنم

نيست اميد صلاحی ز فساد حافظ

              چون که تقدير چنين است چه تدبير کنم

تعبیر:دست از کوشش و تلاش برندار. در برابر سختی ها و ناملایمات

استقامت کن. از حیله و تزویر و سرزنش دشمنان بیمی به دل راه نده.

خود را بدست سرنوشت مسپار و اختیار زندگی خود را در دست گیر.

خوبی و بدی زندگی بستگی به اعمال و رفتار خودت دارد.

این تم زیبا که تم تمدن نام داره برای گوشیهای با ابعاد صفحه ی:

176 * 220 (مثل k550)

و

240 * 320 ( مثل W900)

ساخته شده و تنها برای گوشی های sony ericsson به کار میره.

         تم در سایز 176 * 220

         تم در سایز 240 * 320

هر هفته 2 آهنگ مختلف از 2 خواننده مختلف در این پست... 

فرمت این آهنگهارMp3  می باشد.

                    ول سخنی  (قرآن)                همه رنگ موجود هست

                 محسن نامجو                                 کیوسک