تبليغاتX
DariushLine
به وبلاگ داريوش لاين خوش آمديد         لحظات خوبي را براي شما در اين وبلاگ آرزومنديم          داريوش لاين سعي دارد ، در تمامي زمينه هايي که تمامي افراد جامعه ما آن را مي پذيرند و براي آن اهميت قائل مي شوند فعاليتي مورد قبول را ارائه دهد و انتظار تمامي بازديد کنندگان را برآورده سازد تا در اين ميان گامي کوچک براي معرفي شخصيت واقعي و بزرگ داريوش اقبالي ، برداشته باشد.... خواهشمنديم که ما را در اين راه همراهي بفرماييد
Home                    Biography                     Music                    Pictures                      video
..: داریوش لاین :.. - از ملوک ضرابی تا ساسی مانکن !!!
داریوش اقبالی صدایی برای تمام نسلها
             

-----------------------------------------------------------------------------------

     


با سلام


تغییر و تحولی که گذر زمان ,  بر عوامل بیرونی می گذارد بی شک غیر قابل کنترل است و این روند از گذشته تا به حال ادامه داشته و خواهد داشت.موسیقی ما نیز از این قاعده مستثنا نبوده و دستخوش تغییرات فراوانی گردیده , از موسیقی سنتی تا موسیقی جاز و راک اند رول ,  موسیقی کوچه بازاری تا عصر ترانه نوین موسیقی پاپ و امروز هم رپ.موسيقي رپ در دهه۱۹۸۰ميلادي و از ميان موسيقي سياه پوستان فقير متولد شد رپ در واقع يک نوع موسيقي اعتراض‌آميز خياباني است.در اين موسيقي از پيش‌ پا افتاده‌ترين , سهل‌ترين و خياباني‌ترين کلمات استفاده مي‌کنند، بدون اين که از حيث ادبي بتوان اين نوع استفاده را نقد کرد.در این چند سالی که رپ در ایران متولد شده طرفداران خاص خودش را پیدا کرده و متعاقبا روز به روز به خواننده های این سبک نیز اضافه می شود.در دهه پنجاه هم شاهد چنین  تحولی بودیم.موسیقی به نام پاپ که خیلی زود جای خود را در میان موسیقی سنتی باز کرد.در همان دهه پنجاه ظهور سبکی دیگر جلب توجه می کرد ,  کوروش یغمایی , موسیقی غریبی و خاصی را به مردم معرفی کرد که طرفدارن خاص خودش را داشت.ولی تعداد خوانندگانی که چه در آن زمان و چه اکنون در موسیقی راک فعالیت می کنند به اندازه انگشتان یک دست هم نمی رسد.سوالی که به ذهن می رسد این است که سبک مشابه رپ , (راک) حدود ۳۰ سال پیش هم جرقه ای زد ولی در حد همان یک جرق ماند ولی چرا امروزموسیقی رپ با سرعت سرسام آور در حال رشد است؟امروزه اکثر جوانان از موسیقی بدیع زاده چیزی نمی دانند و در محافل خصوصی و در پستوهای دنج با سازهای پر سر و صدا و خسته کننده راک اند رول میرقصند , این دسته هر روز بیش از پیش خسته اند و نمی دانند که عیب کار کجاست چرا که به موسیقی دل سپردند که شاخص ترین خصوصیت آن نو و جدید بودن آن است.به قول عزیزی می گفت :امروزه برای نوجوانان ما نام هایی چون استاد اسماعیل آشتیانی و کمال الملک بسی دور از ذهن و نا آشناست.اما در حالی که از نقاشی پیکاسو هیچ حقیقتی را در نمی یابند آن را می ستایند.

البته از حق نباید گذشت که گاهی در میان این آشفته بازار ترانه ها , کارهایی شنیده می شود که گرچه در این قالب ریخته شدند ولی نه تنها بی محتوا نیستند بلکه ارزشمند هم هستند.بی شک باید این نوع موسیقی را پذیرفت باید قبول کرد که در کنار صفحه های قدیمی ملوک ضرابی روی تاقچه که پدر با نگاه کردن به آنها آهی از ته دل می کشد و یاد گذشته ها می کند , بسته های پر زرق و برقی وجود دارد که نام های بیگانه ای روی آن نقش بسته است ,  ساسی مانکن !!!

بدون تردید پذیرفتن هر چیز دلیل بر موافقت با آن نیست و گذر زمان مشخص خواهد کرد که عمر این نوع موسیقی هم همانند حس و حالشان لحظه ای و زود گذر است یا نه ...

 

+ نوشته شده در  شنبه 10 اسفند1387ساعت 0:59  توسط مصطفی  |